Afbeelding

Column Burgemeester: Vertrek

Algemeen Column

Het voelt onontkoombaar, beste lezer, om in mijn getrouwe column van deze DeMooiLaarbeekKrant nu iets te moeten uitleggen omtrent mijn inmiddels aangekondigde vertrek. Het bijzondere ambt van burgemeester gaat mij naar een volgende halte brengen na bijna acht mooie Laarbeekse jaren. De gemeenteraad van Tiel, in de regio Rivierenland met Flipje als symbolisch rolmodel, heeft mij voorgedragen om aldaar burgervader te mogen gaan worden. Uiteraard ben ik zeer vereerd en heb ik met het volle verstand mijn sollicitatiebrief geschreven. Toch met enige weemoed naar de fijne gemeente Laarbeek geeft dit een dubbel gevoel. Juist hier heb ik mijn ervaringen mogen opdoen en een goede balans gevonden met Lizeth in dit eervolle maar ook pittige ambt. 

Een ambt dat de laatste jaren nogal mee verandert zoals onze samenleving logischerwijs ook permanent verandert. Nadrukkelijk ligt het accent op het bij elkaar houden en brengen van de samenleving en gemeentebestuur met stevig accent voor het veiligheidsdossier waar de taken van dit ambt steeds voor worden uitgebreid. Toch het belangrijkste is wel de zeer prettige samenwerking en samenspel met college, raad, ambtelijke organisatie en gemeenschap. Formeel zijn hiervoor talloze afspraken en bestuurlijke constructen bedacht die worden gepubliceerd of worden uitgezonden vanuit de raadszaal. In essentie is toch het meeste boeiende van dit ambt de betekenis die je kunt geven vanuit de burgervader rol naar inwoners. In pure vorm is dit voor mij het delen van vreugde of verdriet waarbij je het voorrecht geniet dichtbij mensen te mogen staan. Een lintje of bijzonder jubileum waarin je mensen mag verrassen blijft geweldig. Maar ook een verdrietige gebeurtenis zoals er talloze zijn geweest bij overlijdensgevallen of tijdens de coronacrisis, geeft bij het delen van emotie ook weer kracht en steun. Juist dan om even gezamenlijk een traan bij wederzijdse gevoelens van intens verdriet te delen, kan dit ambt ertoe doen. Juist dan heb ik het als voorrecht beleefd om dichtbij te mogen komen.

Alle andere bespiegelingen van het ambt zijn louter een context. Het was mij een grote eer om dit te mogen doen. Mensen maken samen het verschil. Dienstbaar zijn aan de gemeenschap is een ultieme gunst van gemeenschap, gemeenteraad en college die me dit hebben gegund. Dankbaarheid overheerst. Het past bij mij om mijn opgedane ervaringen ergens anders in te zetten; een zeer persoonlijke afweging. Vriendschappen en herinneringen blijven en verhuizen mee. Ik ga proberen afscheid te nemen van allen die me voor deze bijzondere rol hebben uitgekozen op 6 februari volgend jaar.