‘Snoepjesoma’ Annie uit Aarle-Rixtel stopt met uitdelen: Ik had het graag nog langer gedaan’

30 januari 2026, 07:14 Nieuws

AARLE-RIXTEL - Annie Jacobs-Heesakkers (83) uit Aarle-Rixtel heeft vier jaar lang op dinsdag en donderdag snoepjes aan de kinderen van de kinderopvang die langskwamen gegeven. Zo heeft ze ook bij de kinderen de bijnaam ‘Oma Annie’ verkregen. “Dat ze me zo noemden vind ik een van de leukste dingen.”

Door Merle Koster

Vier jaar geleden ging het jongste kleinkind van Annie naar de kinderopvang. In de middag gingen de begeleiders, samen met de kinderen, de oudere kinderen ophalen bij school. Dan kwamen ze altijd langs het appartement van Annie. In het begin rende alleen haar kleinkind dan altijd snel naar haar toe om een snoepje te krijgen, maar daar bleef het niet bij. Al snel rende er namelijk steeds meer kinderen mee, tot ze op het hoogtepunt aan zo’n 60 kinderen snoepjes gaf. “Toen moest ik grotere zakken met snoepjes gaan kopen”, lacht ze.

Annie kreeg vaak te horen dat het wel heel prijzig moest zijn om steeds al die snoepjes te kopen en ze geeft toe dat het dat soms ook wel was. “Maar ik heb er absoluut geen spijt van”, zegt ze stellig. Als mensen voorstelden om een paar zakken voor haar te kopen, weigerde ze dat dan ook. “Ik deelde alleen mijn eigen snoep uit. Anders was het niet van mij. Dan had diegene het net zo goed zelf kunnen doen.”

Ook had Annie bij het kiezen van de snoepjes wel een eis. “Mijn kleindochter heeft glutenallergie, dus alle snoepjes waren glutenvrij.” Maar ook met de andere kinderen hield Annie rekening. Zo was er een kind dat geen snoepjes mocht. Daarvoor had Annie dan altijd een mandarijntje of een trosje druiven in haar hand. Dat vond ze altijd erg fijn.

Dat was ook terug te zien in de tekening die het meisje voor Annie gemaakt had. “In plaats van dat er op die tekening snoepjes stonden, had ik fruit vast”, vertelt Annie met sprankelende ogen. Regelmatig kreeg Annie tekeningen van de kinderen die langskwamen. Deze plakte ze dan altijd op de kast, net zoals de tekeningen van haar kleinkinderen. Als er dan weer nieuwe kwamen, werden degene op de kast vervangen. “Zo zat er altijd iets nieuws op de kast.”

Voor de zomervakantie had Annie besloten om te stoppen met het uitdelen van snoepjes. Het kostte haar namelijk best wat energie. Ze begon om half 3 en stond dan vaak tot 3 uur bij de deur. “Dat is toch een half uur dat ik buiten stond.” Ondertussen heeft ze last gekregen van haar heup, wat het lastig maakt. De laatste aantal maanden pakte ze er al vaak een stoel bij, maar ook dat was op een gegeven moment niet meer genoeg. “Ik mis het wel. Als ik het nog kon, zou ik het nog steeds doen.”

Al is helemaal stoppen nog niet echt gelukt. Heel soms geeft ze de kinderen als ze samen met de begeleiders voorbijkomen toch nog snoepjes. Er liggen dan ook nog altijd snoepjes in haar huis, die ze zeker ook weet te vinden. “Dat vinden de kinderen echt geweldig.”