Oud- bakkerspaar Ger en José van Pelt – Verhees 50 jaar getrouwd
'Echte Lieshoutenaren geworden'
LIESHOUT - Ger (75) en José (75) wonen allebei heel rustig in Lieshout. Daar staan ze nog steeds bekend als het bakkersechtpaar. De vader van Ger had een bakkerij in Woensel. “Moeder had gezegd, dat wij (vier kinderen) geen bakker mochten worden, want dan zou er ‘wat zwaaien’. Toen ik op latere leeftijd aangaf toch dat pad te willen bewandelen viel de negativiteit van moeder gelukkig mee en werd ik direct gesteund in mijn keus.”
Door Martin Prick
Ger vertelt dat hij op zoek naar een meisje “Wel eens had rondgefladderd, maar ‘kandidaten’ haakten snel af als ze in de gaten kregen wat voor een dagritme bij een bakker hoorde. Op een gegeven moment kwam ik bij mijn zus, waar een voor mij onbekend meisje zat. Het bleek helemaal niet toevallig te zijn, want zowel mijn moeder als mijn zussen zaten in het complot. Om een lang verhaal kort te maken, nog geen half jaar later zijn we getrouwd, op 22 maart 1976 wettelijk en op 27 maart Kerkelijk in Bergeijk.”
Ze vonden een zaak in de Dorpsstraat, die ze in 1976 overnamen van bakker Rooijmans en vanaf dat moment hoorden ze bij Lieshout. “Toen het gesprek eens een keer op importmensen kwam en ik zei dat ik daar mezelf ook onder moest rekenen, vloog de volgende stelling door de lucht: Gullie nie, gullie bent echte Lieshoutenaren. Ik ben daar nog steeds trots op”, lacht Ger. Ook nadat de bakkerij in 1989 door Martien Thoonen werd overgenomen, bleef Ger ‘D’n bakker’. In Lieshout kregen ze zoon Willem en inmiddels kleinzonen Bas en Max.
De bakkerij moest Ger in 1989 alweer van de hand doen in verband met een opgelopen chronisch vermoeidheidssyndroom. Het bleek het begin te zijn van veel onbegrepen klachten en problemen met de instanties. Ger pakte zo goed en zo kwaad als het ging weer voor 20 uren per week op. Hij reisde heel Zuid Nederland af als vertegenwoordiger in bakkerijmachines. Die baan eiste steeds meer. “Ik heb het 2,5 jaar volgehouden, waarna mijn oververmoeidheid ervoor zorgde dat ik moest stoppen.” Daarna is Ger tot zijn pensioen nog verbonden geweest als uitvaartleider bij De Laatste Eer/ Monuta.
José werkte in het begin mee in de bakkerij en leerde daar de klappen van de zweep kennen. Het stoppen van Ger betekende ook het einde van het werken in de bakkerij van José, totdat een baan op haar pad kwam als verkoopster in een Helmondse bakkerij. Met haar achtergrond als bakkersvrouw bracht ze het zelfs tot filiaalleidster van een bakkerij in de Elzaspassage in Helmond. Nadat ook die bakkerij stopte kon José terecht in een team in Son, waar ze zich opwerkte tot chef. Daarna heeft ze nog een functie gehad nog als hoofd van de huishoudelijke dienst bij Wesselman accountancy tot aan haar pensioen.
Op het moment speelt het Sint Servatiusgilde een grote rol in het leven van de Van Pelts. Drie keer al waren Ger en José koningspaar. Zoon Willem zit bij de vereniging en zelfs allebei de kleinzonen vinden het Gilde een gezellige groep. Dat ze gezien waren in Lieshout en waren opgenomen in het dorp spreekt ook uit het feit, dat Ger en José volgend jaar 40 jaar geleden al boerenbruidspaar waren met de carnaval. Fietsen is voor allebei wat moeilijk, maar wandelen doen Ger en José graag en veel, zowel met elkaar als in vriendengroepen.
