Leefbaarheid
Aan mijn kant van de weg liep op het trottoir een vrouw achter de rollator. Plotsklaps hoorde ik haar verzuchten: ‘’Och wat stom, die zit er helemaal niet meer”. Ik wist meteen wat ze bedoelde. De drogist die in dat deel van de Dorpsstraat zat, is sinds een paar maanden verdwenen. Dat was haar blijkbaar ontschoten. Zo gek was haar reactie niet. Zoiets was mij in het begin ook al eens overkomen. In diezelfde week had ik bovendien meerdere keren iemand horen zeggen dat ze Angelique, of haar winkel, zo misten.
Nog niet zo heel lang geleden was dat stukje Lieshout nog levendig, met een groenteboer, een cadeauwinkeltje en dus de drogist. Die winkel van Angelique was een echte trekpleister. Maar zelfs van de beste pleisters blijkt de kleefkracht af te gaan. Het lag niet aan het assortiment, ook niet aan het fijne team dat er werkte. Want of je nu kwam voor een vitamine, een cadeautje of simpele billenzalf, voor alles werd de tijd genomen. Lief en leed werd er gedeeld. Maar net als overal zijn ook daar tijd en geld een grotere rol gaan spelen. Uiteindelijk was ook zij niet opgewassen tegen het geweld van goedkopere drogisterijketens en de online verkrijgbaarheid van producten. In dat laatste heeft ze ook nog geïnvesteerd. Door als pakketdienst te fungeren. Van alles om het hoofd boven water te houden. Maar ja, als je dan pakketten ontvangt die vanuit een andere drogist zijn verstuurd...
Het heeft geen zin te miepen over hoe jammer die leegloop is. We hebben er immers zelf de hand in gehad. Zo ver is het niet om naar Aarle-Rixtel of Beek en Donk te gaan. Maar wel als je snel, pakweg een rolletje verband, nodig hebt. Ik besef in ieder geval dat we zuinig moeten zijn op de fijne winkels die we nog wel hebben. Het pand is inmiddels weer verhuurd, maar de reuring is helemaal weg. En dat in wat eigenlijk toch de ‘hoofdstraat’ van het dorp is.
Er gloort een sprankje hoop. Een meester herboriste met een uitgebreid assortiment thee, is neergestreken in het pand aan de overkant. Op de plek waar de -ook verdwenen- bloemist zat. En dan nog de plannen voor de Heuvel. Enthousiaste mensen genoeg die een en ander willen realiseren. Het kan me niet snel genoeg gaan. Want als er één dorp is waar leven in de brouwerij hoort te zijn, dan toch zeker hier?