Open blik tijdens succesvolle eerste Mensenbieb

Laarbeek - Ze kwamen er allemaal sterker uit; de vrouw met ADHD en hoogbegaafdheid, de seksueel misbruikte man, de jongen die uiteindelijk een stoma kreeg, een man die schulden heeft, een transgender die een relatie had en in transitie ging, de man die drugsverslaafd was en al drie jaar clean is, en het meisje dat uit Syrië vluchtte nadat ze door haar nek geschoten was. Aan de buitenkant is weinig te zien, maar als open boeken deelden ze vorige week woensdag november hun verhaal aan dorpsgenoten met een open geest.

Het Ontmoetingscentrum in Beek en Donk op een willekeurige woensdagavond. De huiskamer is een succes. Overal komen mensen samen om bijvoorbeeld te vergaderen of gezellig iets te ondernemen. Er wordt zelfs gestudeerd. Organisatoren van de Mensenbieb Annerite Coertjens (Bibliotheek de Lage Beemden) en Mindy van der Putten (LEVgroep), die een deel van de huiskamer gezellig gemaakt hebben voor zowel de levende ‘boeken’ als hun ‘leners’, zijn aangenaam verrast door de bedrijvigheid. Bij de door hun gecreëerde ‘stamtafel’ staan drankjes klaar en wordt alles in goede banen geleid.

Tijd te kort tijdens boeiende gesprekken
Elk half uur vinden er gesprekken plaats tussen ‘levende boeken’ en mensen die het boek graag ‘lenen’. De twintig minuten die de organisatie ervoor ingeruimd hebben is eigenlijk te kort. Bij de meesten wordt de pauze van tien minuten tussen de sessies door gebruikt om het gesprek af te ronden. Annerite heeft inmiddels een kopje gevonden en tikkend met een koffielepeltje bewaakt ze de tijd. Gesprekken waar bijzondere zaken gedeeld worden zijn niet makkelijk af te kappen en toch is dit vandaag het concept. Na afloop zie je blije gezichten bij zowel ‘boeken’ als ‘leners’. Het mooie is dat gesprekken vaak een wisselwerking waren. In het gesprek werden raakvlakken gevonden. Sommige levenden boeken merkten dat het nare verleden dat zo lang moeilijk was inmiddels op een goede manier gedeeld kan worden.

Voor herhaling vatbaar
Vooraf had de organisatie de vrees dat Laarbeek te klein zijn voor een activiteit als Mensenbieb. Maar de warmte en het respect van de leners heeft de levende boeken zoveel vertrouwen gegeven dat ze zelfs graag terugkomen om aan anderen de verhalen te vertellen. Ze verlaten het Ontmoetingscentrum met veel energie. In een nagesprek geven ze wel aan dat ze zeker geen hulpverleners zijn, maar dat ze andere mensen graag iets mee willen geven. Dat is deze avond zeker gelukt. De interesse in waargebeurde verhalen is groot en een een-op-een gesprek heeft nog meer impact op een ander dan wanneer de ‘boeken’ spreken voor een groep mensen. Een zaadje voor een nieuwe Mensenbieb is in ieder geval geplant.