Gouden paar Piet en Gerda van der Burgt kan niet stil zitten

MARIAHOUT - Op 9 april 2026 is het 50 jaar geleden dat Nijnselse Piet met zijn Gerda trouwde en bij schoonouders Bert en Hanneke Gevers op de Grensweg introk. Al stond het huis aan de Donkse kant van de weg, Mariahout met haar kerk en verenigingsleven lag dichterbij. Toen ze in 2018 een huis aan de Tuindersweg bouwden werden ze voor het eerst officieel inwoners van Mariahout, waar ze als actieve verenigingsmensen niet weg te denken zijn.

Door Marie-Christine van Lieshout

Een gouden paar met gouden handen, dat typeert het stel. Gerda’s naaimachine staat op tafel met kleding voor Theatergroep Mariahout eromheen. De aanhanger op de oprit vervoert kleding en decor naar verschillende theaters. Piets paradijs is de schuur, waar hij vernuftige objecten van hout maakt en nu bezig is met een replica van Molen de Leest. Voor het museum Hoeve Strobol in Nijnsel demonstreert hij regelmatig hoe hij met een draaibank bijvoorbeeld tollen maakt. Toen in 1981 Gilde Sint Servatius werd heropgestart was Piet als vendelier van de partij, inmiddels is hij schutter. Drie keer was Piet koning met Gerda als koningin. Inmiddels is zoon Peter in zijn voetsporen getreden.

De eerst keer zagen ze elkaar tijdens het dansen in De Beurs in Rooi. “Zijn vriendengroep liep wat te kwallen”, lacht Gerda. “Op zoek naar leuke meisjes.” Geen liefde op het eerste gezicht. “Meer een knipperlichtrelatie”, lacht het stel vrolijk, “maar uiteindelijk sloeg de vonk over.” Piet, die op de Zandhoef in Nijnsel woonde, tufte met zijn brommer naar de Grensweg. Uiteindelijk werden ze door pastoor Leemans in de Onze Lieve Vrouw van Lourdeskerk te Mariahout in de echt verbonden. Corina, Antoon en Peter werden geboren en inmiddels zijn Piet en Gerda trotse grootouders van Ties en Noud.

Timmerman Piet werkte bij Van Lee in Veghel, dat later Heijmans werd. Gerda werkte een tijd met ouderen in Aarle-Rixtel en Beek en Donk, maar was voornamelijk huisvrouw. Ze zorgde jarenlang voor haar zieke moeder die bij haar op het erf woonde. Met haar vader Bert was ze betrokken bij de oprichting van Toneelvereniging Mariahout in 1972. Toen Piet in haar leven kwam werd hij ook door het toneelvirus aangestoken, iets wat ook aan de kinderen en kleinkinderen werd doorgegeven. Samen stonden ze vele malen op de ‘planken’ in het Openluchttheater, maar ook kleding en decor gaan door hun handen. Het decor werd jarenlang aan de Grensweg gemaakt.

Gerda en Piet zijn trots op het huis dat ze samen aan de Tuindersweg gebouwd hebben. “We hadden geen aannemer nodig”, lacht Piet, die voordat hij trouwde al het huis aan de Grensweg onder handen nam zodat ze er samen met Gerda’s ouders konden leven. Het stel gaat opgewekt door het leven en humor is daarbij een belangrijk element. Omdat Piet hartstikke doof is heeft hij een wekker met trilfunktie. Als DeMooiLaarbeekKrant vraagt of er nog iets belangrijks opgeschreven moet worden antwoordt Piet; “Dat ik heel veel van haar houdt.” Waarop Gerda met veel humor antwoordt; “Nou, het is bij mij toch vaak; doe dit, doe dat!” Waarop Piet lachend zijn schouders ophaalt; “Dan doe ik mijn gehoorapparaat uit.” En dan lachen ze samen. Met humor en niet stil zitten gaan ze op naar hun diamanten huwelijk.