Vrijwilligers in het zonnetje; Dierenpark ’t Regter Eind

Gewoon een doordeweekse dag, maar in het Dierenpark in de Groene Long van Beek en Donk is het een drukte van belang. Dagelijks kun je er van 9 tot 11.30 uur binnen lopen, behalve op zondag, dan hebben de dieren even rust. Naast talrijke dieren die er rondlopen zijn er veel opa’s, oma’s, papa’s en mama’s die het park weten te vinden en met vooral kleine kinderen de beesten aandacht geven. In deze drukte is een groep vrijwilligers actief. Er is genoeg te doen. Dieren hebben dagelijks verzorging nodig en naast eten en drinken en schoonhouden van verblijven zijn er onderhoudswerkzaamheden en administratie.

Door Marie-Christine van Lieshout

Van de 35 vrijwilligers zijn de meesten toch wel bezig met dierenverzorging. Deze groep is van alle leeftijden, bijvoorbeeld ook een groep jeugd die regelmatig mee komt helpen. Hans Schepers hoort bij de oudere garde en is van de geïnterviewden het langst actief voor het park. “Ik kom van een boerderij”, lacht hij, “en houd niet van stilzitten.” Gestart in 2008 kent hij ’t Regter Eind op zijn duimpje, al heeft hij niets met kippen. Gelukkig zijn er voldoende mensen die het wel met de kippen kunnen vinden. Piet Peters is er elke dag. “Met dit warme weer moet je het water goed in de gaten houden”, vertelt hij. “Er is altijd wat te doen. Je werkt met vrijwilligers die allerlei taken uitvoeren. Iedereen heeft zo zijn voorkeur of talent.” Naast vrijwilligers die zorgen voor de dagelijkse gang van zaken, werken in de achtergrond ook vrijwilligers in het bestuur en bijvoorbeeld in een PR-groep. De vrijwilligers vertellen dat ze erg veel steun krijgen van de gemeente, wat erg wordt gewaardeerd. Het schilderwerk is bijvoorbeeld helemaal door de gemeente gedaan. Vrijwilligers hebben dan weer tijd om zich op andere klussen te richten.

Gezelligheid en samen een mooi park voor de gemeenschap onderhouden is een belangrijke factor voor de vrijwilligers. Piet vertelt dat ze ook een maatschappelijk rol spelen. Daar kan Wendy Vereiken over meespreken. “Ik ben aan het re-integreren”, vertelt ze. “’t Regter Eind geeft zingeving aan mijn leven. Gezelligheid en effe mijn verhaal kwijt kunnen. Er is aandacht voor elkaar.” Ook Sayi, die uit Iran gevlucht is en op de opvang aan de Pater Becanusstraat woont, steekt op het Dierenpark haar handen uit de mouwen. Medevrijwilligers betreuren het dat ze binnenkort moet verhuizen. De maatschappelijke rol komt ook terug in stagiaires die hier ervaring op kunnen doen. Regelmatig komen jonge mensen van het Commanderij College of zelfs Yuverta mbo uit Helmond om ervaring op te doen in dierenverzorging. Vanuit Het Leefhuis in Gemert komen wekelijks mensen met een beperking de dieren mee verzorgen en zowel kinderdagverblijven als ook kleuterscholen en bejaardentehuizen komen ’t Regter Eind regelmatig bezoeken.

Piet benadrukt dat het park een buurtfunctie heeft. Veel mensen lopen regelmatig langs en op openingstijden komen buurtbewoners nog weleens een praatje maken. Nog steeds jammer is dat mensen niet begrijpen wat ze de dieren kunnen voeren. Hopelijk denken mensen beter na, want het is voorgekomen dat dieren ziek werden. Gelukkig denkt het grootste gedeelte van bezoekers na en zijn ze goed voor dieren en omgeving. En met zoveel enthousiaste vrijwilligers hoopt het dierenpark dan ook nog lang te bestaan.