Ontmoetingen, avontuur en doorzetten tijdens 2600 kilometer wandelen

LIESHOUT - Een paar kilootjes lichter, maar verrijkt met prachtige ervaringen zijn Frankie Segers en Gert Jan van Sluijs terug van een 2594 kilometer lange wandeltocht naar Santiago de Compostela. Op 15 april vertrokken ze vanaf hun woning in Lieshout om op 7 augustus terug te keren na een fantastische tocht.

Door Marie-Christine van Lieshout

“Ga je voor zo’n enorme wandeling links- of rechtsaf als je de voordeur achter je gesloten hebt?” lacht Frankie, die al jaren met het idee liep om de Camino te gaan lopen. Inspiratie kwam toen haar baas bij de Woningstichting na zijn pensioen een fietstocht naar Rome maakte. “Gewoon vanaf huis vertrekken”, vertelt Frankie, “en dan op eigen spierkracht en doorzettingsvermogen een enorme reis voltooien.” Haar partner Gert Jan moest toch wel even nadenken. “In eerste instantie dacht ik gewoon een deel mee te lopen”, vertelt hij. “Dat we uiteindelijk samen de deur achter ons dicht trokken en de tocht samen liepen was een goede beslissing; een onvergetelijke reis die we samen maakten.”

Wandelen is voor de twee een mooie hobby. De Vierdaagse in Nijmegen werd gelopen, op vakanties is gewandeld en ook rond Lieshout kun je het stel regelmatig te voet tegen komen. Maar zo’n monstertocht is een ander verhaal. De voorbereiding was niet alleen fysieke conditie opbouwen. “Weggezakt Frans ophalen met Duolingo”, lacht Frankie. “Na de middelbare school was ik toch wel wat vergeten.” Uiteindelijk kon deze kennis goed gebruikt worden. “Een gesprek verloopt toch moeizamer als je telkens moet communiceren met een vertaalapp via je mobiel”, verklaart Gert Jan. “Vooral het eerste deel zit je veel aan tafel bij gastgezinnen die pelgrims onderdak bieden omdat ze zelf de tocht ook ooit gelopen hebben.”

Slaapplekken werden twee dagen vooraf via de mobiel geregeld, het eerste deel veelal bij gastgezinnen en het tweede deel voornamelijk in herbergen. “In slaapzalen met stapelbedden en soms wel veertig mensen”, vertelt Gert Jan en hij voegt er lachend aan toe; “Je wilt niet weten hoe het daar soms stonk. Natuurlijk gaat iedereen bij aankomst zichzelf en zijn kleren wassen, maar schoenen en rugzakken kun je niet in de was gooien. Je kunt je misschien voorstellen hoe dat gaat ruiken.” Voor snurken en geluiden ’s nachts waren oordoppen soms een oplossing.

Uiteindelijk kozen Frankie en Gert-Jan de uitdagendere en heuvelachtigere Camino del Norte door de bergen en langs de kust in plaats van de drukkere zuidelijke route. “Met de hoop dat het daar koeler was”, vertelt Frankie. In Spanje kwam de bekende ‘man met de hamer’. Het landschap viel tegen, herbergen waren vol en de twee waren lichamelijk helemaal uitgeput. Even dachten ze aan stoppen, maar het stel had nog een troef in handen. Gert Jan’s zoon Jordi had vooraf gezegd dat hij in Spanje wel een stuk met ze mee wilde lopen. De komst van Jordi gaf de boost om door te gaan, al vond Jordi het minder dat er voor zijn eerste nacht een overnachting in een hotel was geboekt. Na één nacht luxe vond hij de ervaringen van herbergen en lopen zo geweldig dat hij nu zelf een maand een deel van de Camino gaat lopen.

Al deden Frankie en Gert Jan de wandeling niet uit religieuze overwegingen, toch kon Frankie het niet nalaten om elk kerkje op de route te bezoeken. In gastenboekjes op de route zagen ze vaak dezelfde namen van mensen die de route ook liepen en uiteindelijk kwamen hier veel bijzondere ontmoetingen uit voort. De schelp, die pelgrims bij zich dragen en die symbool staat voor Caminogangers, gaf ook enthousiaste reacties van passanten, met nog meer respect als ze vertelden dat ze vanaf thuis vertrokken waren.

De aankomst in Santiago was geweldig, met alle lotgenoten de euforie delen op het plein voor de kathedraal. “Dan merk je pas wat het mentaal met je doet”, vertelt Gert Jan. “Tijdens de drie dagen Portugal die we daarna geboekt hadden konden we geen stap meer verzetten.” Nu zijn ze inmiddels thuis met op Polarsteps ook een reisverslag dat door vele vrienden en bekenden gevolgd werd. Een mooi avontuur is ten einde.