Gouden paar Gevers-van de Kerkhof viert het leven

Mariahout - Op 27 november 1975 zeiden Antoon en Annemieke ‘ja’ tegen elkaar. Daarom vieren ze op 29 november in het paviljoen Bomé van het Sint Servatius Gilde dat ze vijftig jaar getrouwd zijn. De thuisbasis van het gilde waar ze beiden nauw mee verbonden zijn. 

Terwijl Antoon liefdevol met zijn ‘Mieke’ het interview voert, vertellen ze dat ‘Mieke’ eigenlijk Annemieke heet en dat Antoon door zijn moeder zo genoemd werd. In Mariahout en omstreken staat hij ook te boek als Toon. Geboren op de Grensweg trouwde Antoon zijn Lieshoutse Annemieke en nam haar mee naar Mariahout waar ze Dirk-Jan, Marcha en Thijs kregen. Inmiddels genieten ze ook van zeven kleinkinderen.

Da wordt minne mens
Annemieke was nog maar twaalf jaar toen Antoon al een onuitwisbare indruk op haar maakte. Hij werkte als metselaar bij haar vader in Lieshout en de knappe 15-jarige jongen maakte indruk op het meisje. “Da wordt minne mens”, zei Annemiek, “en toen ik vijftien werd heb ik hem uitgenodigd voor mijn feest.” Antoon was met hart en ziel metselaar. Samen met schoonvader Jan van de Kerkhof en Lambert Verhoeven gingen ze vaak samen op karwei. Annemieke werkte bij een kledingzaak in Lieshout en bij bloemenzaak Mimosa in Helmond. Toen het paar oud genoeg was om te trouwen kregen ze bijzondere bruidsmeisjes. Annemiekes ouders hadden regelmatig Franse kinderen uit de ‘Banlieues’ in huis. Kinderen uit de armoedige buitenwijken van Parijs kwamen in Lieshout op adem. Dankzij het project ‘Vreugdezaaiers’ kwamen veel kinderen op vakantie en werden Celine en Najma bruidsmeisje van Antoon en Annemieke. Met Kadidja, een ander Frans meisje, heeft het gezin Gevers nog steeds contact. Het voelt als familie. “Ze spreekt zelfs Nederlands”, vertelt het paar, “en we hebben regelmatig contact via Whatsapp.”

Voor- en tegenspoed
Naast het gezin heeft het echtpaar in Mariahout een druk sociaal leven. In een schriftje heeft Antoon alle activiteiten die het paar in het verleden voor de gemeenschap heeft ondernomen opgeschreven. Antoon was jaren hoofdman van Gilde Sint Servatius en Annemieke was steunende kracht op de achtergrond met bloemschikken en borduren als specialiteit. Buurtvereniging De Kempkes kon op het paar rekenen, al was het maar met Antoon in de rol van Goedheiligman. Ook was het stel prins en prinses en Boerenbruidspaar bij de Heikneuters. Als Antoon in 2000 afgekeurd wordt met een versleten enkel gaat hij niet bij de pakken neer zitten. Hij werkt zeven jaar als buschauffeur bij De Wit als er weer tegenslag komt. Op 11 maart 2008 wordt hij getroffen door een beroerte, een CVA (Cerebro Vasculair Accident), waardoor hij helemaal niets meer kon. Annemieke ontpopt zich tot mantelzorgster. Intern in Blixembosch revalideren staat niet in Annemiekes woordenboek en zo rijdt ze steeds heen en weer naar Eindhoven zodat Antoon tijdens het zware revalidatieprogramma gewoon thuis kan zijn. Door liefde en goede verzorging gaat het nu goed met Antoon en kan hij inmiddels voor Annemieke zorgen die nu aandacht nodig heeft. Ondanks dat zijn spraak niet meer is als vanouds vertelt hij honderduit over het mooie verleden dat ze samen delen en waarin veel mooie dingen voor Laarbeek zijn ondernomen. Antoon en Annemieke vierden en vieren het leven, want een gouden huwelijk in voor- en tegenspoed is zeker een feest waard.