Stil staan

Soms heb je van die momenten dat je verrast wordt in de natuur. Ik was onderweg naar mijn favoriete plekje aan de Aa toen ik in de verte een ree zag staan. De wind stond goed en ik liep zachtjes in de richting van de ree. Ze had me totaal niet in de gaten en was wat aan het grazen en maakte tussendoor rare huppel sprongetjes. Plotseling kwam ze mijn kant op gerend, en ik bleef stokstijf staan met de camera voor mijn gezicht. Ze bleef maar doorlopen en was me echt heel dicht genaderd tot ze mij plotseling zag staan. Ik bewoog helemaal niet, en na me enige tijd argwanend bekeken te hebben vervolgde ze haar pad. Het was voor mij weer volop genieten van onze mooie Laarbeekse natuur!