EU verbiedt anonimiteit bij cryptotransacties

De Europese Unie heeft weer een stevige knuppel in het cryptohok gegooid. Deze keer draait het allemaal om anonimiteit – of beter gezegd, het verbod daarop.

Vanaf nu is het (in theorie) gedaan met anonieme wallets en transacties die nergens aan een naam vastzitten.

Of je nu tien euro in Bitcoin naar een vriend stuurt, wil beleggen in de beste crypto op korte termijn om hopelijk wat winst te maken, of vijfduizend euro in USDT naar een exchange overmaakt om je portfolio aan te vullen, de EU wil precies weten wie jij bent. En wie de ontvanger is.

Dat klinkt misschien als een scène uit een dystopische serie zoals Black Mirror of uit het boek 1984, maar het is echt waar. Recent hebben de EU-ministers namelijk besloten dat alle crypto-aanbieders identiteitscontroles moeten uitvoeren. Geen uitzonderingen, geen achterdeurtjes. Big Brother wil alles weten.

Ook zogeheten ‘unhosted wallets’ – dus wallets die niet bij een exchange horen – moeten bij transacties van of naar gecentraliseerde platforms aan strikte identificatieregels voldoen.

Die nieuwe regels maken deel uit van het bredere AML-pakket, dat staat voor Anti-Money Laundering. Dat is een flinke wetgevingsmolen die al sinds 2021 draait, maar nu dus echt z’n klauwen laat zien.

Eurogroep-voorzitter Paschal Donohoe bevestigde onlangs nog dat het doel is om witwaspraktijken en criminele geldstromen via crypto onmogelijk te maken. En daar hoort volgens Brussel dus ook het compleet verbieden van anonimiteit bij.

Het opvallende is dat de EU hiermee wereldwijd vooroploopt. In de VS en Azië wordt wel gepraat over strengere regels, maar daar blijft anonimiteit op bepaalde vlakken nog mogelijk. 

Europa kiest duidelijk voor een nultolerantie-benadering. Zelfs kleine bedragen vallen onder de wetgeving, wat inhoudt dat ook particuliere gebruikers die even snel wat crypto willen versturen aan de erg strikte eisen moeten voldoen.

Voor gebruikers betekent dit concreet dat je steeds vaker je identiteitsbewijs moet uploaden. Niet alleen bij het aanmaken van een account bij een exchange, maar ook als je geld naar je eigen wallet wil verplaatsen. Zelfs een hardware wallet zoals Ledger of Trezor is niet meer heilig als je die wil gebruiken in samenhang met gereguleerde partijen.

Dat stuit natuurlijk op flink wat kritiek. Privacygroeperingen maken zich zorgen over de inbreuk op fundamentele rechten. Ook binnen de crypto-industrie wordt met argusogen gekeken naar de uitvoering, want anonimiteit en privacy zijn fundamentele principes van cryptocurrency.

Er is angst dat innovatie in Europa opdroogt als gevolg van deze zware regelgeving. Want waarom zou je nog een cryptobedrijf in Amsterdam of Berlijn starten, als je elders minder beperkingen hebt?

Tegelijk is er begrip voor het doel: criminaliteit tegengaan. Maar de vraag is of je daarvoor alle gebruikers over dezelfde kam moet scheren. Niet iedereen die anoniem wil blijven, heeft iets te verbergen. Veel mensen willen gewoon hun financiële vrijheid behouden, zonder dat alles door de overheid wordt bijgehouden.

Voorlopig is dit het nieuwe speelveld in Europa. Anonimiteit is passé. En wie zich niet registreert, kan straks niet meer meedoen.

Of je het nu oneerlijk vindt of logisch, dit is hoe de zaken er momenteel voor staan. De komende maanden zullen uitwijzen of andere landen dit strenge voorbeeld volgen of juist een eigen, meer vrije koers kiezen en de de facto globale crypto-hubs zullen worden, terwijl Europa hopeloos achterblijft.

Deze tekst wordt u aangeboden door een marktpartij. Gemert Media is niet aansprakelijk voor de inhoud.