Gek van… boompje klimmen

Lees hieronder hoe Hein van de Vrande uit Lieshout met boompje klimmen een perfecte manier vond om de balans in zijn leven te herstellen. Ja, u leest het goed, met boompje klimmen. Hoe simpel kan iets zijn.

Hein van de Vrande
Joviale vijftiger, maar dat zou je hem niet geven. Atletische gestalte, vlotte verteller. Woont paradijselijk aan ‘t Rooiven in Lieshout. De statige oprijlaan met aan weerszijden prachtige dikke beuken doet vermoeden dat hier iemand woont die wel iets met bomen zou kunnen hebben. Hein meldt zich in vol ornaat. Compleet met helm, zaag, en een ‘broekje’ waar ook nog allerlei hulpmiddelen aanhangen.

Mechanica
“Tot voor kort was ik als docent mechanica fulltime verbonden aan Fontys Hogeschool in Eindhoven”, zo steekt Hein van wal. “Prima baan, maar… met het verstrijken der jaren groeide bij mij het besef dat ik naast docent mechanica ook een buitenmens wil zijn. Lekker buiten in de natuur, met de natuur bezig zijn. Bovendien had ik vanuit mijn jeugd wel iets met klimmen. Boompje klimmen en later sportklimmen, klimwandjes en zo.”

Als eekhoorntjes
“Toen we hier kwamen wonen. Heb ik een boomverzorgingsbedrijf in de arm genomen om onderhoud te plegen aan de beuken langs onze oprijlaan. Ik zat achter de computer, corrigeerde en beoordeelde de verslagen van mijn studenten. Ook leuk werk, maar… ik voelde dat mijn leven niet in balans was. Als ik uit het raam naar buiten keek, zag ik hoe buiten, die lui op de oprijlaan, als eekhoorntjes van boom naar boom sprongen.”

Ommezwaai
“Ik besloot tot een drastische ommezwaai. Om naast mijn baan als docent mechanica gedeeltelijk aan de slag te gaan als boomverzorger. Momenteel ben ik nog twee dagen verbonden aan Fontys. De overige tijd is gevuld met boomverzorging. In het begin van mijn avontuur was ik wel een beetje naïef”, bekent Hein. “Werken met een niet gecertificeerde uitrustig. Denken dat boomverzorging vooral zagen en snoeien is. Mijn partner zag het anders. Omwille van de veiligheid stimuleerde ze mij om de opleiding boomverzorging te gaan doen.”

Opleiding
“Ik volg die opleiding met de mooie naam ‘Boomverzorging Yuverta’, in Boxtel. Je leert daar hoe je moet omspringen met veiligheid. Dat je tijdens het zagen dubbel gezekerd moet zijn. Je leert bomen herkennen en benoemen met hun wetenschappelijke naam. Je leert ziektes vast te stellen. Je leert dat het vaak helemaal niet nodig is om in de boom te klimmen omdat de oorzaak van de ziekte in het wortelgestel zit. Ik ga die cursus helemaal afmaken. Ze is nuttig en interessant. Het enige nadeel, ik ben op afstand echt de oudste van mijn klas…”

Aan de slag
“Hoewel mijn opleiding als boomverzorger nog niet helemaal is afgerond, ben ik in deze branche al actief als zzp’er. Mijn klanten zijn vaak mensen met een te kleine tuin voor een te grote boom.” Tot slot geeft Hein in zijn eigen bos nog een puike demonstratie. “Ik geniet van dit werk, het contact met klanten, de uitdagingen”, laat hij vanuit de hoogte weten.

Diagnose
Deze keer niet van DeMooiLaarbeekKrant, maar van Hein zelf. “ Dank zij mijn passie voor klimmen, ben ik een evenwichtiger persoon geworden. Spijt van mijn ommezwaai? Dacht ik niet!”

Voor de kersteditie van DeMooiLaarbeekKrant zijn we nog op zoek naar mensen die gek zijn op kerstballen, -versiering, -bomen, -liedjes en ga zo maar door. Ben jij degene die we zoeken, stuur dan aan mailtje naar redactie@mooilaarbeek.nl! Ook als jij ergens anders gek van bent vinden we dit leuk om te weten. Meld je gerust aan!